Voor de diesvieringen: zie de agenda met oud-ledenevenementen
De kolonie Utrecht van VaP en MP komt iedere tweede maandag van de maand bijeen voor een borrel en diner in de bar van Hotel Restaurant Oud London”.
Tweede maandag van de maand vanaf 13 september a.s. vanaf 17 uur in hotel/restaurant `Oud London` Woudenbergseweg 52, 3707 HX Zeist. Tel. 0343-491245.
Borrel vanaf 17.00 uur tot ca. 18.45 uur en daarna is er de mogelijkheid te blijven eten in het `Voorhuys restaurant`. Goede parkeermogelijkheid achter het gebouw, en er gaan bussen van Connexxion lijn 155 op 16.36 uur en 17.36 uur vanaf station Driebergen-Zeist richting Austerlitz. Deze stopt naast Oud London.
NB WIJZIGINGEN:
- Kolonieborrel juni 2011 gaat niet door wegens samenvallen met 2e Pinksterdag
- In juli 2011 tweede maandag v.d.maand op 11 juli in restaurant “Hermitage”, Het Rond 7, Zeist bij 1e Dorpsstraat.
(beter bereikbaar met openbaar vervoer).
Jan de Langen secr.
Utrechtse Kolonie.
Kolonie Utrecht
Geschiedenis van de Kolonie Utrecht (1931) van het GSC Vindicat atque Polit.
Oprichting (1931), erkenning (1936) en voortleven tot na de oorlog.
Een merkwaardig man stond aan de wieg van de kolonie Utrecht, ja van Vindicats koloniewezen in het algemeen. De Hongaarse medicus Ödön [spreek uit: Euden] Bánki was na een voltooide medische opleiding (promotie te München) in 1929 aan de medische faculteit te Groningen werkzaam als ‘prosector’ (letterlijk: voorsnijder) bij de hoogleraar anatomie. De achtergrond van zijn vertrek uit Hongarije kan van politieke aard geweest zijn, afkeer van het autoritaire bewind dat linkse sympathisanten hard onderdrukte. Ook economische motieven kunnen een rol gespeeld hebben. In het door de crisis zwaar getroffen Duitsland noch in Hongarije was veel vraag naar academici. Een combinatie van beide factoren is uiteraard ook mogelijk.
‘Om Nederlands te leren’ werd Bánki lid van Vindicat en werd een zeer enthousiast corpslid. In 1931 verhuisde hij naar Utrecht, wederom als assistent bij de hoogleraar anatomie aldaar. Daar verzamelde hij oud-Vindicaters om zich, zowel medische studenten die hun opleiding in Utrecht voortzetten als pas afgestudeerden. Een borrelkring in café ‘De Neut’ waarin de Groningers elkaar regelmatig ontmoetten (Oude Gracht, naast ‘De Winkel van Sinkel’, toen Slavenburgs Bank) werd in 1936 door de Senaat als ‘kolonie’ erkend. Tijdens de oorlog bloeide de kolonie als ontmoetingspunt van gelijkgezinden, die ook in de benarder wordende materiële omstandigheden diësdiners improviseerden en in besloten kring bijeenkwamen, bijv. ten huize van Bánki, tot diens vertrek naar Roermond in 1944 daar als erkend zenuwarts.
Van de oorlog tot de zeventiger jaren.
De wereldoorlog bracht veel minder verandering in het Nederlandse sociale landschap dan wel wordt aangenomen. Academici bleven gering in aantal, onderlinge contacten tussen academiegenoten waren, naar huidige begrippen, hecht. In het stijve, provinciale Utrecht vond een oud-Groninger student niet vanzelfsprekend een kring die hem aanstond. De kolonie had een sociale functie. Tot de ‘revolutionaire’ zestiger jaren was er een gestage aanwas van nieuwe leden. Maandelijkse borrels en een diësviering met het in Vindicat gekoesterde ceremonieel, tafelspeeches, jaarliederen e.d. bepaalden de wel wat gekunstelde nostalgische sfeer waarin ‘de band om onze harten’ zijn kronkels bleef slaan. Eind zeventiger jaren waren de hoogtijdagen van de kolonie voorbij. De rekrutering van nieuwe leden werd een punt van zorg en dat is het sindsdien gebleven.
1980 tot heden: Van gezelligheid in een krimpende kring naar een poging tot verjonging en vernieuwing.
De kolonie was een nogal hechte gemeenschap van mannelijke Vindicaters die elkaar in de loop der jaren goed waren gaan kennen. Wie geen aansluiting vond in dit gezelschap verdween vrij snel. Wie bleef vond maandelijks een kring goede kennissen, voor sommigen: oude vrienden, bij de borrel. Begrijpelijkerwijs was in deze situatie de aantrekkingskracht van de kolonie op de jongere generaties van na de fusie tussen Vindicat en Magna Pete niet groot. De viering van het 13e lustrum van de kolonie (1996) was een aardige plechtigheid met de voltallige senaat en een groot aantal genodigden uit de andere koloniën.
Speculatie over de vooruitzichten van de kolonie is geen geschiedschrijving. Met alle voorbehoud kan desondanks – voorzichtig! – uit het verleden lering getrokken worden. Persoonlijk initiatief kan ongedacht lang doorwerken. De bezieling door Bánki heeft de inspiratie geleverd voor 75 jaar Utrechtse kolonie. Een nieuw élan lijkt niet kansloos in een tijd waarin sprake is van de restauratie van oude sociale verbanden. En tenslotte:
Zoals Gouverneur dichtte: Vraag menigeen wat tijd hij het liefste had.
Het was bij Vindicat!
Er gaat nu eenmaal niets boven Groningen.
C.G. Roelofsen (Kees, jaar 1963)

Dies 2009
Voor de dies 2009 op woensdag 4 februari, klik hier.
Dies 2008
Voor de dies 2008 op zaterdag 2 februari, klik hier.
Bommen Berend borrel 2007

Beste oud-Vindicater,
Bij deze willen we je uitnodigen voor de viering van Bommen Berend van de kolonie Utrecht.
Op zondag 26 augustus a.s. zullen we gaan borrelen in Restaurant en Bodega Hermitage te Zeist van 16:00 tot ongeveer 18:00 uur. Laat ons even weten of je komt!
Bij de Hermitage is voldoende parkeergelegenheid en een routebeschrijving is bijgevoegd.
We verheugen ons er op je daar te zien,
Tot 26 augustus,
Kees Roelofsen ‘63 & Emma Giesen '96
P.S.
Ken je nog Oud Groningers die nu in Utrecht of omgeving wonen? Oud huis- of studiegenoten, jaarclub- of jaargenoten? Stuur dit mailtje dan alvast naar hen door. Maar geef ook ons hun e-mailadressen, zodat we hen op de hoogte kunnen houden van de activiteiten van de kolonie Utrecht (kolonieutrecht@hotmail.com).


